Uzmanlara nazaran, kalçanın olağandan daha öne hakikat eğik olması ve halk ortasında “ördek poposu” olarak tanımlanan görünüm, otizm spektrum bozukluğu (OSB) ya da dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB) ile temaslı olabilir.
Son 10 yılda yapılan çok sayıda çalışma, bilhassa 10 yaş altındaki çocuklarda duruşta görülen bu besbelli değişime odaklandı. Araştırmalar, kimi çocukların kalçalarının gerçekte daha büyük olmamasına karşın, öne yanlışsız eğilen pelvis nedeniyle dışarı gerçek daha besbelli göründüğünü gösteriyor.
OTİZMLİ ÇOCUKLARDA PELVİS DAHA FAZLA ÖNE EĞİLİYOR
Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklar üzerinde yapılan gözlemlerde, bu çocukların yürürken pelvislerinin, otizm tanısı olmayan akranlarına kıyasla ortalama 5 derece daha öne eğik olduğu tespit edildi. Uzmanlar, bu durumun toplumsal ve bağlantı maharetlerini etkileyen otizmin, birebir vakitte hareket ve istikrar sistemleri üzerinde de tesirli olabileceğini belirtiyor.
Otizmli çocuklarda sık görülen ayak parmakları üzerinde yürüme, uzun müddet tıpkı konumda oturma üzere davranışların kalça bükücü kasları kısalttığı ve bunun da pelvisin öne eğilmesine katkı sağladığı söz ediliyor. Bu durum, dengeyi zorlaştırarak yürüyüşte sakarlık ve ahenk sorunlarına yol açabiliyor.
YÜRÜYÜŞ TAHLİLLERİYLE ORTAYA ÇIKTI
İtalya ve Japonya’da yapılan bağımsız çalışmalarda, bu duruş farklılıklarının çoklukla 8–10 yaş aralığında, yani çocukların okul çağına girdiği devirde daha görünür hale geldiği belirlendi.
2018 yılında İtalya’daki Bilimsel Araştırma, Hastane ve Sıhhat Enstitüsü’nden araştırmacılar, otizmli ve otizmli olmayan çocukları karşılaştırmak için 3 boyutlu hareket tahlilleri kullandı. Çocuklar sanal gerçeklik takviyeli bir ortamda koşu bandında yürütüldü ve pelvis, kalça, diz ile ayak bileği açıları adım adım ölçüldü.
Araştırma sonuçları, otizmli çocuklarda ayağın yere birinci temas anında pelvisin çok derecede öne eğildiğini, kalça ve uyluk hareketlerinin olağandan farklı olduğunu ve ayak bileği hareketlerinin daha hudutlu kaldığını ortaya koydu. Ayrıyeten, yürüyüşteki bu farklılıkların otizm belirtilerinin şiddetiyle direkt bağlı olduğu belirtildi.
DEHB’Lİ ÇOCUKLARDA DA BENZERİ BULGULAR
Benzer bir durumun DEHB tanısı olan çocuklarda da görüldüğü tespit edildi. Japonya’da 2017 yılında yapılan bir çalışmada, 9–10 yaşlarındaki DEHB’li erkek çocukların yürüyüşleri ayrıntılı kameralarla tahlil edildi.
Araştırmacılar, DEHB’li çocukların pelvislerinin ortalama 4,5 derece daha öne eğik olduğunu, daha süratli adımlar attıklarını ve bu duruşun hiperaktivite ile dürtüsellik belirtileriyle güçlü bir ilgi gösterdiğini bildirdi. Çalışma, PLoS One mecmuasında yayımlandı.
FİZİKSEL PROBLEMLERE DA YOL AÇABİLİR
Uzmanlar, öne eğik pelvisin vakitle bel, kalça ve dizlere ekstra yük bindirdiğini ve bu durumun kronik ağrılara yol açabileceğini belirtiyor. Ayrıyeten istikrar gerektiren aktivitelerin zorlaşması, çocukların günlük hayatta daha çabuk yorulmasına yahut huzursuz olmasına neden olabiliyor.
Araştırmalar, bu duruş değişikliğinin otizme ya da DEHB’ye neden olmadığını; lakin bu durumların kaslar, istikrar sistemi ve motor maharetler üzerindeki tesirlerinin bir sonucu olabileceğini vurguluyor. Erken fark edilmesi halinde antrenman, fizyoterapi ve destekleyici yaklaşımlarla bu tesirlerin hafifletilebileceği söz ediliyor.
OTİZM VE DEHB SIKLIKLA BİRLİKTE GÖRÜLÜYOR
Yapılan evvelki çalışmalar, otizm ve DEHB’nin birçok çocukta birlikte görülebildiğini ortaya koyuyor. Araştırmalara nazaran bu iki durumun birlikte görülme oranı yüzde 50–70 ortasında değişebiliyor. Bunun nedeni olarak, dikkat meseleleri, hareket farklılıkları ve duyusal hassasiyetler üzere ortak özellikler gösteriliyor.
ABD Hastalık Denetim ve Tedbire Merkezleri’nin (CDC) 2025 bilgilerine nazaran, ABD’de yaklaşık her 31 çocuktan biri otizm spektrum bozukluğu tanısı alıyor.
NEDENLER VE TARTIŞMALAR
Bilim insanları, otizmin temel olarak genetik faktörler ile hamilelik ve erken çocukluk periyodundaki çevresel etkenlerin birleşimi sonucu ortaya çıktığını düşünüyor. Aile hikayesi, kimi gen mutasyonları ve Fragile X sendromu üzere genetik durumlar risk faktörleri ortasında yer alıyor.
Uzmanlar ayrıyeten çocukluk çağı aşılarının otizme yol açtığı istikametindeki tezlerin bilimsel bir desteği olmadığını ve CDC’nin bu mevzuda rastgele bir delil bulmadığı konusunda da uyarıyor.
Kaynak: Sözcü
